Fəsil 32: Həqiqət

Fəsil 32: Həqiqət

Şəyird qabağa gələndə zal sakitləşdi. O, padşahın qarşısında dayandı. Kiçik şahzadə ona baxıb gülümsədi. Şəyird dedi: «Üç suala mən cavab verəcəyəm». Böyük qardaş qışqırdı: «Bu, yalnız bir şəyirddir!» Padşah əlini qaldıranda qardaş susdu. Padşah dedi: «Qoy danışsın».

Şəyird birinci suala cavab verdi. «Ağ qoç adamı işıqlı dünyaya aparırdı». «Qara qoç isə adamı qaranlıq dünyaya aparırdı». Şahzadə başını aşağı salıb gülümsədi.

Şəyird ikinci suala cavab verdi. «Quşun yediyi son ət mənim sağ budumdan kəsilmişdi». Bu sözləri deyəndə o, paltarını bir az qaldırdı. Onun sağ budunda uzun bir yara izi görünürdü. Yara izini görəndə saray adamları nəfəslərini saxladılar.

Şəyird üçüncü suala cavab verdi. «Üzük mənim boynumdakı ipdədir». O, boynundakı ipi yavaşca çəkdi. İpin ucunda qızıl üzük parladı. Şahzadə üzüyü görəndə gözləri yaşla doldu.

Şəyird başındakı örtüyü qaldırdı. Onun üzü işıqda göründü. Hamı Məlikməmmədi tanıdı. Kiçik şahzadə dedi: «Həqiqət budur».

Padşah oğlunun üzünü görəndə ayağa qalxdı. Sonra sanki daha da ucaldı. Sanki illərin ağırlığı onun çiynindən düşdü. Padşahın dodaqları tərpəndi. Amma o, danışa bilmədi. Məlikməmməd atasına baxıb gözlədi.

İki qardaş isə divar kimi ağarmışdı.