🇬🇷 Greek · A1–B1 · Chapter 41 of 42
Κεφάλαιο 41: Ο άνθρωπος και το λιοντάρι
Aesop's Fables — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
Κεφάλαιο 41: Ο άνθρωπος και το λιοντάρι
Τα χρόνια περνάνε, και οι ιστορίες του Αισώπου ταξιδεύουν παντού. Παιδιά τις ακούνε στα σχολεία. Ναύτες τις λένε πάνω στα πλοία.
Δούλοι τις ψιθυρίζουν στα σπίτια των αφεντών. Βασιλιάδες τις ακούνε στα παλάτια τους. Καμία φυλακή, κανένα παλάτι δεν τις σταματάει.
Σε ένα σχολείο της Αθήνας, ένας δάσκαλος λέει μια ιστορία. «Ένας άνθρωπος και ένα λιοντάρι μαλώνουν». «Ποιος είναι πιο δυνατός, ο άνθρωπος ή το λιοντάρι;»
Ο άνθρωπος δείχνει ένα άγαλμα. Το άγαλμα δείχνει έναν άνθρωπο να νικάει ένα λιοντάρι. «Να η απόδειξη», λέει ο άνθρωπος.
Το λιοντάρι γελάει. «Αν τα λιοντάρια ήξεραν να σκαλίζουν πέτρα», λέει, «το άγαλμα θα έδειχνε το λιοντάρι να νικάει τον άνθρωπο».
«Εξαρτάται ποιος κρατάει τη σμίλη», λέει το λιοντάρι. Ο δάσκαλος σταματάει και κοιτάζει τα παιδιά. «Ποιος κρατάει τη σμίλη τώρα;» ρωτάει.
Ένα παιδί σηκώνει το χέρι. «Ο δούλος που έγραψε τις ιστορίες», λέει το παιδί. Ο δάσκαλος χαμογελάει. «Ναι», λέει. «Τώρα την κρατάει αυτός».
Ο Αίσωπος δεν έχει πια φωνή δική του. Όμως έχει χιλιάδες φωνές που τον θυμούνται. Κάθε παιδί που έχει ακούσει την ιστορία τη θυμάται για πάντα.
Κάθε παιδί που ακούει γίνεται μια από αυτές. Ο δούλος που δεν είχε καμιά φωνή έχει τώρα χιλιάδες.
Η ιστορία δεν σταματάει σε ένα σχολείο. Πάει σε άλλο, και σε άλλο, και σε άλλο. Κανείς πια δεν ξέρει πόσα σχολεία, πόσα πλοία, πόσα παλάτια.
Το άγαλμα των Δελφών μένει σε ένα μέρος. Οι ιστορίες του Αισώπου πάνε παντού. Ποιος κρατάει τη σμίλη τώρα; Ο δούλος.