Κεφάλαιο 30: Ο Ερμής και ο ξυλοκόπος

Κεφάλαιο 30: Ο Ερμής και ο ξυλοκόπος

Το πλοίο φεύγει από τη Σάμο για τους Δελφούς. Ο Αίσωπος είναι εκεί, με τον χρυσό του βασιλιά. Στο πλοίο δουλεύουν πολλοί ναύτες. Ο καπετάνιος ξέρει καλά τη θάλασσα.

Μια μέρα, έρχεται μια μεγάλη καταιγίδα. Τα κύματα είναι πολύ ψηλά. Οι ναύτες φοβούνται. Ο Αίσωπος κρατάει τον χρυσό του βασιλιά.

Μετά την καταιγίδα, η θάλασσα είναι ήσυχη ξανά. Αλλά ο καπετάνιος δεν έχει πια το δαχτυλίδι του. «Κάποιος το πήρε!» λέει με θυμό. Οι ναύτες κοιτάζουν ο ένας τον άλλον. Κανένας δεν λέει τίποτα.

Ο Αίσωπος μιλάει σε όλους. «Θέλω να σας πω μια ιστορία», λέει. «Πριν πολλά χρόνια, ένας φτωχός ξυλοκόπος δουλεύει σε ένα ποτάμι».

«Ένα βράδυ, το τσεκούρι του πέφτει στο νερό». «Ο ξυλοκόπος κλαίει στο ποτάμι». «Τότε έρχεται ο Ερμής», λέει ο Αίσωπος. «Ο Ερμής δείχνει ένα χρυσό τσεκούρι και ρωτάει αν είναι αυτό». «Όχι», λέει ο ξυλοκόπος.

Ο Ερμής δείχνει ένα ασημένιο τσεκούρι. «Όχι», λέει ξανά ο ξυλοκόπος. Μετά, ο Ερμής δείχνει το σιδερένιο τσεκούρι. «Ναι! Αυτό είναι το τσεκούρι μου!» λέει ο ξυλοκόπος.

Ο Ερμής χαμογελάει. «Είσαι τίμιος», λέει. «Ο θεός δίνει στον ξυλοκόπο και τα τρία τσεκούρια». Ο ξυλοκόπος γίνεται πλούσιος.

«Ένας άλλος άντρας ακούει την ιστορία», λέει ο Αίσωπος. «Αυτός πάει στο ποτάμι και ρίχνει το τσεκούρι του μέσα». Μετά, κλαίει πολύ, για να τον ακούσει ο Ερμής. Ο Ερμής δείχνει το χρυσό τσεκούρι.

«Ναι! Αυτό είναι το τσεκούρι μου!» λέει ο άντρας. Αλλά αυτό δεν είναι το τσεκούρι του. Ο Ερμής έχει θυμό. Δεν του δίνει το χρυσό τσεκούρι. Και δεν του δίνει πίσω το τσεκούρι του.

Ο άντρας φεύγει με τίποτα. Στο πλοίο, ένας ναύτης δεν κοιτάζει κανέναν.

Το βράδυ, αυτός ο ναύτης πηγαίνει στον καπετάνιο. Του δίνει πίσω το δαχτυλίδι, και δεν λέει τίποτα.

Το πλοίο φτάνει στον Παρνασσό, και οι Δελφοί δεν είναι μακριά πια. Ο Αίσωπος κοιτάζει τον Παρνασσό, και κάτι μέσα του είναι ανήσυχο.