🇬🇷 Greek · A1–B1 · Chapter 27 of 42
Κεφάλαιο 27: Ο γέρος και ο Θάνατος
Aesop's Fables — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
Κεφάλαιο 27: Ο γέρος και ο Θάνατος
Ο Ξάνθος είναι πια πολύ γέρος. Δεν έχει πια χρήματα.
Μια μέρα, ο Ξάνθος πεθαίνει. Ένας άντρας λέει στον Αίσωπο: «Ο Ξάνθος πέθανε». Ο Αίσωπος δεν λέει τίποτα για ώρα.
Το βράδυ, πηγαίνει στον τάφο. Η Ροδόπη είναι ήδη εκεί. Κλαίει σιγά σιγά.
«Γιατί κλαις;» ρωτάει ο Αίσωπος. «Αυτός δεν σου έδωσε την ελευθερία σου», λέει. «Το ξέρω», λέει η Ροδόπη. «Αλλά κλαίω για κάτι άλλο». «Κλαίω γιατί δεν ξέρω τι νιώθω».
Ο Αίσωπος κάθεται κοντά στον τάφο. «Θέλω να σου πω μια ιστορία», λέει. «Ένας γέρος κουβαλάει ξύλα κάθε μέρα». Τα ξύλα είναι πολύ βαριά. Ο γέρος είναι κουρασμένος.
«Θάνατε, έλα!» φωνάζει ο γέρος. Ο Θάνατος έρχεται αμέσως. «Με φώναξες;» ρωτάει ο Θάνατος.
Ο γέρος φοβάται ξαφνικά. «Σε φώναξα για κάτι μικρό», λέει. «Βοήθησέ με με τα ξύλα», λέει ο γέρος. «Βάλε τα ξύλα ξανά στην πλάτη μου».
Ο Θάνατος βοηθάει τον γέρο. Ο γέρος παίρνει τα ξύλα και φεύγει γρήγορα. Δεν θέλει να δει τον Θάνατο ξανά.
Η Ροδόπη γελάει λίγο μέσα στα δάκρυά της. «Όλοι θέλουμε να ζήσουμε λίγο ακόμα», λέει ο Αίσωπος. «Ακόμα και ο Ξάνθος ήθελε αυτό».
Η Ροδόπη κοιτάζει τον τάφο. «Ο Ξάνθος δεν ήταν πάντα καλός», λέει. «Αλλά είναι μέσα μου». Ο Αίσωπος κάθεται δίπλα της. Ο ήλιος φεύγει πίσω από το νησί. Και οι δύο κοιτάζουν τη θάλασσα.