🇬🇪 Georgian · B2 · Chapter 1 of 55
თავი 1: როსტევან მეფე
The Knight in the Panther's Skin — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
თავი 1: როსტევან მეფე
არაბეთის ქვეყანაში ცხოვრობდა დიდი მეფე, რომელსაც როსტევანი ერქვა. ღმერთმა მას ყველაფერი მისცა: ძალა, სიმდიდრე და ერთგული ჯარი. მის სახელს შორეულ ქვეყნებშიც კი იცნობდნენ. მეფეს თეთრი წვერი ჰქონდა, მაგრამ თვალები ახალგაზრდულად უბრწყინავდა.
როსტევანი უხვი კაცი იყო და გაცემა ყველაფერზე მეტად უყვარდა. ის ხშირად ამბობდა: „რასაც გასცემ, შენია, რასაც არა, ის დაკარგულია.“ სასახლის კარი ყოველთვის ღია იყო სტუმრებისთვისაც და ღარიბებისთვისაც. ოქრო და ვერცხლი მის ხელში წყალივით მიდიოდა.
ომში როსტევანს ტოლი არ ჰყავდა. მეზობელი მეფეები მას პატივს სცემდნენ და მისი ეშინოდათ კიდეც. მისი სიტყვა მთელ არაბეთში კანონი იყო. მაგრამ დიდი დარბაზების სიჩუმეში მეფეს ერთი დარდი ჰქონდა.
როსტევანს ვაჟიშვილი არ ჰყავდა. წლები გადიოდა, წვერი უთეთრდებოდა, მემკვიდრე კი არსად ჩანდა. ღამით, როცა სასახლე იძინებდა, მეფე მარტო იჯდა და ფიქრობდა. ის გულში ამბობდა: „ვის დავუტოვო ტახტი, ვინ დაიცავს ჩემს ხალხს?“ ეს ფიქრი მას ქვასავით აწვებოდა გულზე.
მაგრამ ღმერთმა როსტევანს ერთი დიდი საჩუქარი მაინც მისცა. მეფეს ჰყავდა ერთადერთი ასული, სახელად თინათინი. ამბობდნენ, რომ მისი სილამაზე თვით მზეს ჰგავდა. ვინც თინათინს ერთხელ ნახავდა, ვერასოდეს დაივიწყებდა.
თინათინი მხოლოდ ლამაზი კი არ იყო, ბრძენიც იყო. ის მამის გვერდით ისმენდა დიდებულების საქმეებს და ჩუმად სწავლობდა მართვას. როსტევანი მას თვალის ჩინივით უფრთხილდებოდა. მთელი არაბეთი ამბობდა: „თინათინი ჩვენი მეფის ერთადერთი საუნჯეა.“
ერთ საღამოს მეფემ თავისი ვეზირები დარბაზში დაიბარა. ისინი მალე შეიკრიბნენ და მეფეს თავი დაუკრეს. როსტევანი დიდხანს დუმდა და შორს იყურებოდა. მერე მან ღრმად ამოიოხრა და თქვა: „ვხედავ, რომ დავბერდი.“ „ჩემი დღე საღამოსკენ იხრება და დრო არავის უცდის.“
ვეზირებმა შეშფოთებით გადახედეს ერთმანეთს. მათ ჯერ არ იცოდნენ, რას იტყოდა მეფე. მაგრამ იმ ღამეს როსტევანმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომელიც არაბეთს სამუდამოდ შეცვლიდა.