Fəsil 1: Gecə basqını

Fəsil 1: Gecə basqını

Qədim zamanlarda böyük Oğuz eli yaşayırdı. Hər yay Oğuzlar yaylağa köçürdü. Orada otlar yaşıl, bulaqlar soyuq idi. Atlar, qoyunlar və dəvələr dağda otlayırdı.

Elin ağsaqqalı Dədə Qorqud idi. Onun saqqalı qar kimi ağ idi. Dədə Qorqud çox şey bilirdi. Axşamlar o, qopuz çalırdı. Hamı onun qopuzunu dinləyirdi.

Oğuz bəylərindən biri Aruz Qoca idi. Aruz güclü və cəsur bir bəy idi. Onun ağ alaçığı obanın ortasında idi. Aruzun körpə bir oğlu var idi. Uşaq hələ beşikdə yatırdı. Anası hər gecə ona layla deyirdi.

Bir gecə oba sakit yatırdı. Birdən uzaqdan at ayaqlarının səsi gəldi. Bu, düşmən idi! Düşmənlər qaranlıqda obaya hücum etdi.

Qadınlar qışqırdı, uşaqlar ağladı. Kişilər qılınclarını götürdü. Aruz da atına mindi və döyüşdü. Hər yerdə od və tüstü var idi.

Səhərə yaxın Oğuzlar tələsik köçdü. Yolda körpənin beşiyi atdan yerə düşdü. Heç kim bunu görmədi. Körpə qaranlıqda, otların arasında tək qaldı.

Səhər Aruz oğlunu hər yerdə axtardı. Anası ağladı, saçlarını yoldu. Amma körpə heç yerdə yox idi.

O gecə yaxında bir aslan gəzirdi. Birdən aslan otların arasında bir səs eşitdi. Orada kiçik bir uşaq ağlayırdı.