🇦🇲 Armenian · A1–B1 · Chapter 37 of 40
Գլուխ 37՝ Խոսք բանակին
David of Sassoun — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
Գլուխ 37՝ Խոսք բանակին
Դավիթը բանակի առաջ կանգնեց։ Զորքը անթիվ էր։ Նա բարձր ձայնով ասաց։
Դավիթն ասաց՝ «Դուք աշխատող մարդիկ եք»։ «Դուք խեղճ ու սոված եք»։ «Գնացե՛ք տուն»։ «Հողը հերկե՛ք»։ «Ապրե՛ք խաղաղ»։
Զինվորները լսեցին։ Շատ աչքեր լաց էին։ Դավիթը նորից ասաց։ «Բայց ամենքին ասացե՛ք»։ «Ով Սասունի դեմ գա, այս սուրը կգտնի»։ «Ես Մհերի որդին եմ»։
«Սասունը պաշտպանված է»։ Ծերունին՝ յոթ որդու հայրը, առաջ եկավ։ Նա ասաց՝ «Շնորհակալ ենք»։ «Դու խեղճերին խնայեցիր»։ «Մեր որդիները տուն կգնան»։
Դավիթը ծերունուն օրհնեց։ Նա զորքին նայեց։ Զորքը այլևս թշնամի չէր։ Նրանք աշխատող մարդիկ էին։ Նրանք սոված ու հոգնած էին։
Դավիթն ասաց՝ «Գնացե՛ք խաղաղ»։ «Ձեր տները ձեզ են սպասում»։ «Ձեր երեխաները ձեզ են սպասում»։ Զորքը գլուխ խոնարհեց։ Շատ զինվորներ ասացին՝ «Շնորհակալ»։
Դավիթը սուրը իջեցրեց։ Պատերազմը վերջացել էր։ Բայց սուրը դեռ պատրաստ էր։ Սասունը պաշտպանված էր։ Դավիթը՝ Մհերի որդին, լուռ կանգնեց։ Քամին դաշտով անցավ։