🇦🇲 Armenian · A1–B1 · Chapter 29 of 40
Գլուխ 29՝ Փոսը
David of Sassoun — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
Գլուխ 29՝ Փոսը
Մելիքը Դավիթին վրան հրավիրեց։ Նա ասաց՝ «Նստի՛ր, Մհերի որդի»։ «Թող խաղաղությամբ խոսենք»։ Դավիթը վրան մտավ։ Նա սուրը ձեռքին ուներ։
Մելիքը ժպտաց։ Նա գորգի վրա տեղ ցույց տվեց։ «Այստեղ նստի՛ր, որդի»։ «Մենք խաղաղություն ենք ուզում»։
Դավիթը գորգի վրա նստեց։ Գորգը հանկարծ տեղ տվեց։ Դավիթը խոր փոս ընկավ։ Նա յոթ կանգուն ցած ընկավ։
Փոսը մութ ու սառը էր։ Վերևից քառասուն ջրաղացաքար բերեցին։ Նրանք փոսի բերանը փակեցին։ Ջրաղացաքարերը ծանր էին։ Լույսը այլևս չէր գալիս։
Ճամբարը ուրախացավ։ Զինվորները ծիծաղեցին։ Նրանք ասացին՝ «Սասունի առյուծը վանդակում է»։ «Հովիվը այլևս չի կռվի»։
Մելիքը գոհ էր։ Նա կրկին ծիծաղեց։ Խաբեությունը հաղթել էր։
Դավիթը փոսում մենակ էր։ Նա վերև նայեց։ Քարերից բացի ոչինչ չկար։ Նա կանչեց, բայց ոչ ոք չլսեց։ Մութը նրան շրջապատեց։
Դավիթի սիրտը չվախեցավ։ Նա գիտեր, որ Աստված նրա հետ է։ Սուրը նրա մոտ էր։ Խաչը աջ ձեռքին էր։ Նա սպասեց մութում։
Վերևում ճամբարը ուրախ էր։ Ներքևում առյուծը լուռ էր։