Κεφάλαιο 1: Το νησί της Καλυψώς

Κεφάλαιο 1: Το νησί της Καλυψώς

Ο μεγάλος πόλεμος της Τροίας τελείωσε. Οι Έλληνες βασιλιάδες γύρισαν στα σπίτια τους. Όλοι γύρισαν, εκτός από έναν. Αυτός ήταν ο Οδυσσέας, ο βασιλιάς της Ιθάκης.

Ο Οδυσσέας ζούσε τώρα σε ένα μακρινό νησί. Το νησί ήταν όμορφο, με ψηλά δέντρα και κρύα νερά. Εκεί ζούσε η Καλυψώ, μια νύμφη με μακριά μαλλιά. Τον αγαπούσε και ήθελε να τον κρατήσει για πάντα.

Αλλά ο Οδυσσέας δεν ήταν ευτυχισμένος. Κάθε μέρα πήγαινε στην ακρογιαλιά και καθόταν σε έναν βράχο. Εκεί κοίταζε τη θάλασσα και έκλαιγε. Έτσι πέρασαν εφτά χρόνια. Στην Ιθάκη τον περίμενε η γυναίκα του, η Πηνελόπη. Τον περίμενε και ο γιος του, ο Τηλέμαχος.

Ψηλά στον Όλυμπο, οι θεοί μιλούσαν για τον Οδυσσέα. «Πατέρα, ο Οδυσσέας κλαίει κάθε μέρα», είπε η Αθηνά. «Πρέπει να γυρίσει στο σπίτι του». Ο Δίας την άκουσε και συμφώνησε. Έστειλε τον Ερμή στο νησί με ένα μήνυμα.

Ο Ερμής πέταξε πάνω από τη θάλασσα σαν γλάρος. Βρήκε την Καλυψώ στη σπηλιά της. Η νύμφη ύφαινε και τραγουδούσε με γλυκιά φωνή. «Άφησε τον Οδυσσέα να φύγει», είπε ο Ερμής. «Έτσι θέλει ο Δίας».

Η Καλυψώ θύμωσε πολύ. «Εσείς οι θεοί είστε σκληροί!» φώναξε. Αλλά κανείς δεν λέει όχι στον Δία.

Το βράδυ, η Καλυψώ βρήκε τον Οδυσσέα στον βράχο. «Μην κλαις άλλο», του είπε σιγά. «Θα σε αφήσω να φύγεις».

Ο Οδυσσέας την κοίταξε για πολλή ώρα. Μετά κοίταξε ξανά τη θάλασσα. Αυτή τη φορά, δεν έκλαιγε.