🇦🇲 Armenian · A2–B1 · Chapter 1 of 18
Գլուխ 1՝ Թագավորի որդին
Anahit — tap any word for its meaning and transliteration, or tap a sentence to see it in English.
Գլուխ 1՝ Թագավորի որդին
Շատ դարեր առաջ Աղվանքում մի թագավոր կար։ Նրա անունը Վաչե էր։ Թագավորի պալատը Պարտավ քաղաքում էր, Թարթառ գետի ափին։
Պալատի մոտ մի մեծ այգի կար։ Այնտեղ բարձր ծառեր էին աճում։ Ծառերի տակ եղնիկներ էին խաղում։ Առավոտյան ծառերի վրա թռչուններ էին երգում։
Վաչե թագավորը միայն մեկ որդի ուներ։ Նրա անունը Վաչագան էր։ Վաչագանը քսան տարեկան էր։ Նա բարձրահասակ էր, բայց գունատ ու թույլ։ Վաչագանը սիրում էր կարդալ։ Նա ուզում էր վանք գնալ ու այնտեղ աղոթել։
Բայց հայրն ուրիշ բան էր ուզում։ Թագավորը հաճախ ասում էր՝ «Որդի՛ս, դու իմ միակ հույսն ես»։ «Դու կամուսնանաս, և մեր տան ճրագը չի մարի»։ Նույն խոսքերը նա կրկնում էր շաբաթը մի քանի անգամ։ Վաչագանը միայն կարմրում էր ու լռում։
Վաչագանը մի ելք գտավ։ Նա սկսեց որսի գնալ։ Լուսաբացին նա դուրս էր գալիս պալատից։ Երբեմն նա մի քանի օր տուն չէր գալիս։
Վաչագանի հետ միշտ Վաղինակն էր։ Վաղինակը նրա հավատարիմ ծառան ու ընկերն էր։ Նրանց հետ միշտ վազում էր Վաչագանի շունը։ Շան անունը Զանգի էր։ Զանգին դեռ լակոտ էր, բայց արդեն գայլի չափ էր։
Որսի ժամանակ երկուսն էլ հասարակ շորեր էին հագնում։ Ոչ ոք չէր ճանաչում թագավորի որդուն։ Մարդիկ նրանց հասարակ որսորդներ էին կարծում։
Գյուղերում ու ճանապարհներին Վաչագանը շատ բան տեսավ։ Պալատում նա այդպիսի բաներ չէր տեսնում։ Եվ Վաչագանի սիրտն արթնացավ։
More Armenian reading: Learn Armenian by reading · Armenian graded readers · Armenian short stories